معنی کلمه تقارنناپذیری
تقارنناپذیری به حالتی اشاره دارد که در آن یک شکل یا سیستم نمیتواند با خود در میانهای از تغییرات متوازن باقی بماند و این مفهوم در ریاضیات نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
تقارنناپذیری به حالتی اشاره دارد که در آن یک شکل یا سیستم نمیتواند با خود در میانهای از تغییرات متوازن باقی بماند و این مفهوم در ریاضیات نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
تقارنناپذیری در ریاضیات و بهویژه در بحثهای نظریهٔ تقارن و تحلیل ساختارها به کار میرود تا نشان دهد چه زمانی یک سیستم نمیتواند در برابر تغییرات متوازن، همان بماند. همچنین در علوم و مهندسی برای توصیف رفتارهای ناهمسان و الگوهای غیرمتقارن استفاده میشود.
مثلاً در یک مسئلهٔ ریاضی، اگر یک شکل تحت یک تبدیل هندسی تغییر کند و نتواند روی خودش با تقارن کامل منطبق شود، میگویند تقارنناپذیر است. نمونهٔ ساده، شکلهای نامتقارن مانند یک مستطیلِ کجشده در مسیر یک چرخش یا انعکاس است.