معنی کلمه گسستگی
گسستگی به معنای قطع یا عدم ارتباط میان بخشها یا اجزاء یک کل است. این واژه در علوم اجتماعی و نظریههای ساختاری برای توصیف ناپایداری و عدم تداوم کارکردها به کار میرود.
گسستگی به معنای قطع یا عدم ارتباط میان بخشها یا اجزاء یک کل است. این واژه در علوم اجتماعی و نظریههای ساختاری برای توصیف ناپایداری و عدم تداوم کارکردها به کار میرود.
گسستگی در علوم اجتماعی و نظریههای ساختاری برای توصیف قطع ارتباط یا عدم پیوستگی میان بخشهای یک نظام استفاده میشود. این مفهوم معمولاً به ناپایداری و عدم تداوم کارکردها اشاره دارد.
مثلاً وقتی بین دو بخش یک سازمان ارتباط مؤثر برقرار نیست و روند کاری از هم میگسلد، میگویند گسستگی رخ داده است.