معنی کلمه برائت
واژهی 'برائت' به معنای پاکی و بیگناهی استفاده میشود. این عبارت معمولاً به توصیف افرادی اشاره میکند که از هر گونه اشتباه یا گناهی برآمده و بیگناه هستند. 'برائت' نمایانگر یک وضعیت نقیض از گناه و خطا است.
واژهی 'برائت' به معنای پاکی و بیگناهی استفاده میشود. این عبارت معمولاً به توصیف افرادی اشاره میکند که از هر گونه اشتباه یا گناهی برآمده و بیگناه هستند. 'برائت' نمایانگر یک وضعیت نقیض از گناه و خطا است.
برائت در توصیف پاکی و بیگناهی فرد یا بیانِ نداشتن گناه و خطا استفاده میشود. این واژه معمولاً در متون مذهبی و حقوقی هم برای اعلام بیگناهی به کار میرود.
مثلاً میتوان گفت: «دادگاه حکم برائت صادر کرد» یعنی فرد از اتهام تبرئه شده و بیگناه شناخته شده است.