معنی کلمه ثقیفه
ثقیفه به معنای سایهای بزرگ و گسترده است که بر روی زمین افتاده است و معمولاً در ادبیات فارسی به کار میرود تا به زیبایی و لطافت یک منطقه اشاره کند.
ثقیفه به معنای سایهای بزرگ و گسترده است که بر روی زمین افتاده است و معمولاً در ادبیات فارسی به کار میرود تا به زیبایی و لطافت یک منطقه اشاره کند.
ثقیفه بهطور معمول برای اشاره به سایهای بزرگ و گستردهای که بر روی زمین میافتد استفاده میشود و بیشتر در توصیفهای ادبی و زیباییشناختی طبیعت میآید.
مثلاً میگویند: «درختان چنان ثقیفهای انداختند که زمین را از نور پرهیز دادند.»