اعتماد یکی از ارکان مهم در برقراری روابط انسانی است که بر اساس شناخت متقابل و تجربههای مشترک ایجاد میشود. این احساس به افراد اجازه میدهد با امنیت خاطر با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و همکاریهای مؤثری داشته باشند. اعتماد میتواند به شکلگیری جوّی پایدار و مثبت منجر شود.
اعتماد در روابط انسانی، همکاریهای کاری و تعاملات روزمره استفاده میشود و باعث میشود افراد با امنیت خاطر با هم ارتباط بگیرند. این موضوع بر اساس شناخت متقابل و تجربههای مشترک شکل میگیرد.
مثلاً وقتی به یک همکار برای انجام مسئولیتش اطمینان دارید و میدانید کار را بهموقع انجام میدهد، در واقع به او اعتماد کردهاید. این اعتماد همکاری و تعامل مؤثر را بیشتر میکند.