ناواقعگرایی به طرز تفکری اشاره دارد که در آن فرد بیشتر از آنکه با واقعیتهای عینی سر و کار داشته باشد، به دور از واقعیتها و خیالات میپردازد. این نگرش ممکن است باعث ایجاد چالشهایی در ارتباطات اجتماعی و تصمیمگیریهای منطقی شود.
ناواقعگرایی بیشتر در تصمیمگیریها، برنامهریزیها و روابط اجتماعی دیده میشود؛ وقتی فرد به جای واقعیتهای عینی، به برداشتها و خیالها تکیه میکند. این طرز فکر میتواند خطاهای منطقی و سوءتفاهم ایجاد کند.
یک مثال از ناواقعگرایی این است که کسی بدون بررسی شرایط واقعی، کاملاً از روی خیال انتظار موفقیت فوری در یک کار یا پروژه را داشته باشد.