معنی کلمه یقین
یقین به حالتی از دانستن و اطمینان از یک واقعیت یا اعتقاد اشاره دارد که فراتر از شک و تردید است. این مفهوم در مباحث فلسفی و شناختشناسی به اهمیت و مشروعیت باورها میپردازد.
یقین به حالتی از دانستن و اطمینان از یک واقعیت یا اعتقاد اشاره دارد که فراتر از شک و تردید است. این مفهوم در مباحث فلسفی و شناختشناسی به اهمیت و مشروعیت باورها میپردازد.
یقین معمولاً در مباحث فلسفی و شناختشناسی برای اشاره به دانستن و باورِ مطمئنِ فراتر از شک استفاده میشود.
مثلاً کسی که با دلیل کافی یقین دارد «دو ضربدر دو برابر چهار است» دچار شک نیست و باورش قطعی است.