معنی کلمه پرهیزگاری
پرهیزگاری به معنای دوری از کارهای ناپسند و اعمال زشت است. در فرهنگی که به اخلاق و رفتار درست اهمیت میدهد، پرهیزگاری به عنوان فضیلتی معرفی میشود که انسان را از افتادن به دام گناه و آسیبهای اجتماعی دور میکند.
پرهیزگاری به معنای دوری از کارهای ناپسند و اعمال زشت است. در فرهنگی که به اخلاق و رفتار درست اهمیت میدهد، پرهیزگاری به عنوان فضیلتی معرفی میشود که انسان را از افتادن به دام گناه و آسیبهای اجتماعی دور میکند.
پرهیزگاری در بحثهای اخلاقی و دینی برای توصیه به دوری از کارهای ناپسند و حفظ رفتار درست استفاده میشود. این مفهوم کمک میکند انسان از گناه و آسیبهای اجتماعی دور بماند.
مثال پرهیزگاری این است که فرد از دروغ و رفتار نادرست پرهیز کند و کارهای شایسته انجام دهد.